Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

Oostkantons

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Oproepen Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
florian035



Geregistreerd op: 23-10-2012
Berichten: 1

BerichtGeplaatst: 03 Nov 2012 17:56    Onderwerp: Oostkantons Reageer met quote

Hallo ik ben Florian.

Voor mijn afstudeerwerkstuk van mijn middelbare school, maak ik een werkstuk over de oostkantons, zouden jullie zo vriendelijk willen zijn, de volgende vragen te beantwoorden:

- Welke gevolgen heeft de continue nationaliteitswisseling voor de bewoners van de Oostkantons gehad? (Vooral in de periode vanaf 1914).

- Werkt de nationaliteitswisseling tegenwoordig nog door

- Welke positie hebben de Oostkantons binnen Belgie?

- Hoe kijken de inwoners van Belgie tegen de Oostkantons aan?
- Hebben jullie nog bijzondere verhalen over het leven in de Oostkantons?
Heel veel dank alvast voor jullie reacties.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Lingekopf
Bismarck


Geregistreerd op: 19-10-2006
Berichten: 16013
Woonplaats: Binnen de Atlantikwall en 135 km van het WO1-front

BerichtGeplaatst: 03 Nov 2012 18:26    Onderwerp: Reageer met quote

Ik heb je vraag verplaatst naar "oproepen" omdat de inlijving van de oostkantons een rechtstreeks gevolg was van WO1.
_________________
"Setzen wir Deutschland, so zu sagen, in den Sattel! Reiten wird es schon können..... "
"Wer den Daumen auf dem Beutel hat, der hat die Macht."

Otto von Bismarck, 1869
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
AOK4



Geregistreerd op: 10-11-2006
Berichten: 2452
Woonplaats: Wevelgem

BerichtGeplaatst: 03 Nov 2012 18:38    Onderwerp: Reageer met quote

Fantastisch zo'n vraag.

Het doet mij denken aan een column onlangs in de Morgen of de Standaard (die ik helaas niet terugvind) over een schrijver die ook eens antwoordde op zo een e-mail en nooit een antwoord terugkreeg.

Scholieren zijn de dag van vandaag enkel nog gewoon om gewoon alles te knippen en te plakken van wikipedia, fora, ...

Zelf opzoeken, erover nadenken en een eigen visie neerschrijven is er niet meer bij blijkbaar.

Er is een behoorlijk recente publicatie over dit onderwerp, misschien dat boek eens lezen?
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
shabu
Cheffin


Geregistreerd op: 7-2-2006
Berichten: 3102
Woonplaats: Hoek van Holland

BerichtGeplaatst: 03 Nov 2012 19:15    Onderwerp: Reageer met quote

Dat zijn heel wat vragen.
Er zit hier heel veel kennis op dit forum, maar dat is niet gezegd dat deze vragen ook zomaar even beantwoord kunnen worden.
Ik maak uit je vraagstelling op dat dat wel je bedoeling is...
_________________
If any question why we died
Tell them, because our fathers lied
-Rudyard Kipling-

http://ww1relics.com/
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
Scorpion



Geregistreerd op: 5-7-2006
Berichten: 377
Woonplaats: zuid-West Vlaanderen

BerichtGeplaatst: 03 Nov 2012 21:32    Onderwerp: Reageer met quote

Florian,
Deze voormalige Duitsers waren nu plots Belg geworden.... volgens een KB van 14/7/1934 kregen de oud-strijders (die in het Duitse leger gediend hadden) de Belgische herinneringsmedaille 14/18 en de Overwinningsmedaille .
groeten en succes met je eindwerk,
Jef
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht AIM Naam
blindganger



Geregistreerd op: 1-10-2010
Berichten: 66

BerichtGeplaatst: 03 Nov 2012 21:35    Onderwerp: Reageer met quote

Destijds verschenen in Shrapnel 2011 nr 4, het tijdschrift die regelmatig minder gekende verhalen omtrent WO I brengt:


De Neu-Belgier
in onze Oost-Kantons

Herman Verstraete

In Versailles viel de beslissing: België groeit van 29 477 vierkante kilometer naar 30 528 vierkante kilometer. We kregen er ruim duizend km2 bij. We noemden die mensen ginder onze ‘Neu-Belgier’.
Toen waren ze met ca. 60 000 Duitstaligen. Vandaag zijn er dat bijna 75 000. Daarbij tellen we bijna 19 000 Franstaligen, vooral in Malmédy en Waimes. Ze maken het relatief goed. De Oost-Kantons worden wel eens de meest bevoordeelde Europese regio genoemd. Een stuk land van 20 à 50 km breed. Velen zijn dus tevreden, in onze Oost-Kantons! Ooit was het helemaal anders. De Duitsers maakten hun leven dodelijk gecomplicerend. De Belgen behandelden hen als gekolonialiseerd. Hun pad liep over doornen.
Tijdens twee wereldoorlogen werden de mensen van die Oost-Kantons geplet, geplet tussen Duitsers en Belgen en Amerikanen. De tragedie van de ... Dertigjarige Oorlog, 1914 - 1945. De repressie, na WO 2, trof hen dubbelhard.

Une farce!

Ja, ook in Eupen werd 11 november herdacht. Een paradox, want voor Eupenaars was dat het herdenken van een nederlaag.
Artikelen 32 en 34 van het Verdrag van Versailles schoven Eupen-Malmédy aan België toe. Eupen-Malmédy was sinds 1815 Pruisisch grondgebied. Om die overgang door het volk te laten keuren, organiseerde België, bij de Neu-Belgier, in 1920 een volksreferendum. Versailles had dat verplicht. Echter, een referendum is per definitie vrij en geheim en onpartijdig. Hoe was dat toen en ginder? Noch geheim noch vrij noch onpartijdig! Dat referendum gaat de geschiedenis in als la petite farce belge.
De Oostkantonmensen kregen alleen de mogelijkheid ‘tegen’ de annexatie door België te protesteren, door zich persoonlijk te gaan aanbieden ofwel in Eupen of in Malmédy. Daar konden ze hun naam inschrijven, in officiële, publieke lijsten. Wie durfde protesteren werd al gelijk en vooraf onder zware druk gezet: uitwijzing uit de regio, uitsluiting van geldwissel in de banken, uitsluiting bij het verdelen van rantsoeneringszegels, voor ambtenaren ontslag op het werk en dergelijk moois.
Hoeveel inwoners waren stemgerechtigd? 33 726. Hoeveel proteststemmen? 271! België stelde na dat referendum officieel vast dat de overgrote meerderheid pro-Belgisch was, ondanks een petitie van ca. 8 000 anti-handtekeningen.

Een kolonie

Voorzien werd een overgang van vijf jaar, onder leiding van een Belgische hoge commissaris, Herman Baltia, een generaal die voorheen actief optrad bij de Belgische eisen in Versailles. De Belgische eersteminister, Léon Delacroix, schreef onomwonden aan Baltia: “Zorg ervoor dat alles goed verloopt en vooral niet veel kosten meebrengt. Uw rol is die van een gouverneur van een kolonie, die werkt voor het moederland.”
0p 6 maart 1925 werden Eupen, Malmédy, St.Vith en Neutraal-Moresnet (Kelmis – zie apart kader) ingelijfd.
Verboden herinneringen

Voor 1922 herdacht België de wapenstilstand telkens op 4 augustus. Dit werd veranderd: 11 november. Ook de oud-strijdersverenigingen van de Oost-Kantons én de ex-Duitse soldaten moesten op 11 november, in Brussel en in eigen regio, hun trouw gaan tonen aan het nieuwe vaderland. Maar wat moest men denken van die soldaten die ‘aan de verkeerde kant gesneuveld waren’?
Hoe was het allemaal verlopen? In augustus 1914 waren de gevoelens van de grensbewoners tweeslachtig. Enerzijds hadden ze bindingen, via familie, via hun werk, met het nabije België. Anderzijds waren ze Duits. En dienden trouw hun Duitse vaderland te dienen.
In I918 telde men de doden. Eupen: 300 doden en vermisten. Voor Eupen-Malmédy ca. 1800 in het totaal: gevallen voor Duitsland. Duitse krijgsgevangenen, in kampen van de Geallieerden: Baltia beloofde snelle repatriëring en gelijkberechtiging met de Belgische krijgsgevangen. Voor de doden bleek die gelijkberechtiging echter niet te gelden. Op het nieuwe begraafplaats in Eupen werden voor geallieerde doden grafzerken voorzien, niet direct voor ‘Duitse’ doden.
Hoe dachten de Belgische ambtenaren hierover? Enerzijds: “De regering heeft niet de bedoeling beperkingen op te leggen aan de achting voor gevallen soldaten in Duitse dienst, maar wenst toch dat dergelijke initiatieven vooraf voorgelegd worden. Wij willen geen gedenkstenen met bedoelingen die we niet kunnen goedkeuren.”
Anderzijds: “Het spreekt vanzelf dat de ontwerpen, versieringen, symbolen en inscripties van die aard moeten zijn dat wrijvingen vermeden worden.” Een goed verstaander heeft slechts één woord nodig!

Schoorvoetend kwam einde 1922 de toelating om eenvoudige stenen kruisen te voorzien. Naast negen soldatengraven die al sinds 1920 een grafsteen hadden, mochten nu ook kruisen geplaatst worden op 38 Eupense doden en 58 overige (Duitse) gesneuvelden op de stedelijke begraafplaats. Het repatriëren van elders gevallen militairen begon in het najaar 1922.
Tijdens de discussies in Versailles was er in het feitelijk nog Duitse Eupen een herinneringsceremonie. Naast het graf van voor Duitsland gevallen soldaten sprak burgemeester Metternich, op het kerkhof, over ‘diepe rouw, terechte fierheid, heldhaftige daden, innige dank’, namens het Duitse volk. Maar een jaar later, over Duitsland: geen woord. Nadat de Volkenbond Eupen-Malmédy definitief aan België toewees, verliet Metternich zijn functie en zijn verblijfplaats in Eupen. Consequent! Die omkering der waarden! Moeilijk voor wie erin valt!

Ondertussen voerde de Duitse Weimarrepubliek voluit publiciteit: financiële steun vanuit Duitsland voor jeugdverenigingen, scholen, bibliotheken, sportbonden, een eigen Duitse boerenbond, vooral voor de oudstrijders-verenigingen.

Herman Baltia
Herman Baltia, geboren 1863, Sint-Joost-ten-Noode, Brussel, gestorven 1938. Belgisch beroepsmilitair, zoon van de Belgische generaal Charles Baltia, Luxemburger van oorsprong en gehuwd met een Duitse vrouw.
In I907 was Baltia in dienst van het militair cartografisch instituut. Hij moest een missie voorbereiden om de zuidergrenzen van Congo vast te leggen. Een missie die er niet kwam. In 1910 toegevoegd aan de generale staf. Wij vinden hem terug in WO1, als bevelhebber van het 10de Linie-regiment (dat later omgevormd werd tot de Ardeense Jagers). Aan het front treffen we hem aan aan de IJzer, bij Ieper en in Noord-Frankrijk. Hij leidt de 9e Infanteriedivisie in het Eindoffensief en wordt met de Wapenstilstand aan het hoofd van het 10de Linie naar het Groot-Hertogdom Luxemburg gestuurd om er de Belgische ‘aanspraken’ lijfelijk te gaan ondersteunen (zie Shrapnel 2008/1).
Luitenant-generaal in 1920 werd hij Hoge Commissaris voor de Oost-Kantons. Was tweetalig Frans-Duits en had ‘ervaring met koloniale toestanden’. Een van zijn eerste daden was het omverhalen, in Malmédy, van het monument voor de gesneuvelden in de Frans-Pruisische Oorlog 1870-71. Dat in Eupen bleef… overeind. (zie foto blz. 49)
Hij hield ook een talentelling waaruit bleek dat van de meer dan 60 000 Neu Belgier er amper 4 000 Franstaligen waren, dan nog enkel in en rond Malmédy. Baltia noteerde : “De Walen zijn open en hartelijk in de omgang, maar houden er ook van te protesteren en te strijden tegen de overheid. Ze lijken dus erg op de Belgen”. Baltia hield zelf minder van de Eupenaren die hij, zoals de Pruisen koel en gedisciplineerd vond. Hij verbleef dan ook liever in Malmédy.
In tegenstelling tot de Fransen in het heroverde Elzas –Lotharingen waar de verfransing dwingend werd opgelegd, koos Baltia voor een geleidelijke assimilatie. De plaatselijke ambtenarij mocht, in tegenstelling tot in Elzas – Lotharingen voorlopig verder functioneren, zelfs het Duitse strafrecht werd nog enkele jaren toegepast. Ook het Duits bleef zowel op school en in het officieel gebruik gehandhaafd.
Maar na verloop van tijd, door het eigengereide optreden van Baltia, verzuurden de betrekkingen. Geleidelijk kreeg de militair in Baltia de overhand. Het feit dat hij soeverein heerste, met alleen verantwoording aan de eerste minister, werkte dat mee in de hand. Hij bleek, eens de aanvankelijke welwillendheid was afgesleten, de plompe koloniaal die hij altijd was geweest.
Kenschetsend is hoe de geschiedenisboeken die in het onderwijs dienden gebruik te worden, aangepast werden. De toon en inhoud was patriottisch Belgisch. De recente Pruissische periode werd doodgezwegen of als Feind bestempeld. Men ging met in één stap terug naar het hertogdom Limburg, de slag bij Woeringen en de Bourgondische koningen om de plaatselijke geschiedenis uit te leggen.
En de kleine man?

De perscensuur en de druk van het Baltia-regime maken het historici moeilijk iets over de kleine Oost-Kantonman te weten. Het IJzeren Kruis dragen, voor Duitse oudstrijders, werd niet toegejuicht. Normaal. Nochtans, de pastoor van Malmédy, signaleerde aan Baltia: “Je kunt niet op één dag verbranden wat je daarvoor vereerd hebt!”
Tijdelijk werd de dienstplicht gedurende vier jaar opgeschort: de jongeren moesten geen uniform dragen, van een leger dat een deel van Duitsland bezette. Goed was, nadien, dat Baltia de jongemannen tijdens hun dienstplicht liet bevelen in het Duits. Maar ze moesten dienstplicht doen nog voor België hen stemrecht gaf. Eventueel sterven voor het vaderland terwijl dat vaderland je geen stem-recht geeft: toestanden!
De inwoners van Eupen-Malmédy hadden een katholieke traditie. Het herdenken van de doden gebeurde ook in de kerken: missen, samenkomsten, toespraken. Wereldoorlog Een deed echter ook daar, zoals overal, de kerkelijkheid gevoelig dalen. Wie de oorlog had meebeleefd, vond dat alle overheden, wereldlijke en kerkelijke, gefaald hadden en onwaarheden verkochten.
Tussen 1918 en 1925 vielen alle media onder strenge Belgische censuur. Dagbladen mochten niets schrijven over de Grote Oorlog noch over Versailles.
België beweerde respect te hebben voor de Duitse taal en cultuur. In de praktijk was dat anders. Duitstaligen kregen alle officiële papieren in het Frans, terwijl negentig procent van die bevolking alleen lagere school had gevolgd en nauwelijks tot geen Frans kende. De ambtenaren moesten Franstalig zijn, kwamen meestal uit België en ... begrepen op hun beurt de taal van de bevolking niet. Je mag rustig denken: zowat ‘Vlaamse’ toestanden van toen in het quadraat! De kleine man zweeg. In alle talen!

Geeft België de Oost-Kantons aan Duitsland terug?

Vanaf 1925 onderhandelden Duitsland en België over eventuele teruggave. België wou eventueel verkopen, voor 200 000 000 goudfrank. Frankrijk verzette zich en de verkoop ging niet door.
In die periode ontstonden pro-Duitsland-verenigingen, zo-als het Heimattreue Front en de Christliche Volkspartei. Bij de vrije verkiezingen van 1926 behaalden ze meerderheid, zelfs in de Franssprekende Oost-Kantongebieden. Bij de machtsgreep in Duitsland, in 1933, ontstonden ook in de Oost-Kantons veel fervente sympathisanten voor de nazi's en uiteraard ook daartegen oppositie. Families werden uiteengerukt. De nazi-sympathisanten wensten luidop een heraansluiting bij Duitsland. De links georiënteerde partijen daarentegen staakten alle nog bestaande weerstand tegen het Verdrag van Versailles: zij kozen definitief voor België. Toestanden!

De kerk

Ook op kerkelijk gebied was de situatie vervelend-complex. De geestelijken hingen nog af van het aartsbisdom Keulen en ook de gelovigen behielden op die manier een Duits-kerkelijke binding. De Belgische aartsbisschop Mer-cier vroeg de bemiddeling van de paus, Benedictus XV. De pauselijke bulle Ecclesiae Universae, van 30 juli 1920, stichtte het zelfstandige bisdom Eupen-Malmédy. Bisschop werd de bisschop van Luik, Rutten, die dus een dubbele functie kreeg. We noemen dat een personele unie: via de persoon van Rutten was er een zekere ‘unie’ met Luik. Op 13 oktober 1920 werd Rutten verwelkomd, in de ‘kathedraal’ van Malmédy. De paus en zijn entourage vonden echter dat ze zich vergist hadden. Een nieuwe pauselijke bulle, van 15 april 1925, vernietigde de vorige beslissing: Eupen-Malmédy kwam rechtstreeks onder het bisdom Luik. Geen zelfstandig bisdom meer, voor de Neu-Belgier!

Wereldoorlog 2

In I939, toen België mobiliseerde, werden de Duitstaligen wel opgeroepen, maar ze kwamen in werkcompagnieën terecht. Ze mochten geen wapens dragen. We nemen aan dat de meesten dat veiliger vonden dan echt soldaat te moeten zijn, maar vernederend was het wel: tweederangs-burgers.
De Duitsers vallen binnen, op tien mei 1940 en lijven onmiddellijk de Oost-Kantons in. Die Neu-Belgier wurden sofort und ungefragt Reichsbürger (sic). Door een gedeel-te van de bevolking werden de Duitsers geestdriftig ont-haald. De foto's van die dagen liegen er niet om! De Duit-sers werden duidelijk en door velen als bevrijders ont-vangen. Maar: dienstplicht en mobilisatie voor alle mannen tussen 18 en 34 jaar. Zwangsoldaten! Circa 8 700 jongemannen uit Eupen-Malmédy streden in de Duitse rangen. Circa 3 000 werden gedood.
Bij de bevolking kreeg de Duitse SS alle zeggenschap. Het eigen dagblad, Grenz-Echo, werd verboden. De men-sen werden ertoe aangezet lid te worden van de nazipartij. Kinderen moesten zich verplicht aanmelden bij de Hitler-jugend en de Bund Deutscher Mädel.

Ardennenoffensief

Op 16 december 1944 beuken de Duitsers door de grens en door onze Oost-Kantons. Drie legers, waarvan twee pantserlegers, in het totaal 29 divisies waarvan 12 tank-divisies. De noordelijke hoofdmacht, het Duitse 6de Pan-tserleger van Sepp Dietrich valt binnen, net ten zuiden van Malmédy: Losheimergraben, Krinkelt, Rocherath, Witzfeld. Die hoofdmacht moet snel over de Maas doorstoten en Antwerpen-Haven heroveren. De Duitsers lopen daar vast tegen de Amerikaanse stellingen op de Elsen-bornheuvels. Ze zwaaien af, onder Malmédy door: ‘mas-sacre de Malmédy’, waarbij bijna negentig Amerikaanse krijgsgevangenen gedood worden in Baugnez - Malmédy.
De Duitse tanks bereiken Stavelot en rukken verderdoor: ze worden afgeblokt in Stoumont-La Gleize. Alleen al die noordelijke groep (kopgroep onder Jochen Peiper) zou verantwoordelijk zijn voor het ombrengen van 362 Amerikaanse militairen en 111 burgers. De Oost-Kantons nu slagveld, brandende huizen burgerslachtoffers. Het ergste moet nog komen.
0p 23 december 1944, rond halfvier: zes Amerikaanse bommenwerpers zoeken hun doel: Zülpich. De commandant roept: ‘Het is zover’, duikt over het hart van de stad en laat zijn 13 bommen van 125 kilo vallen. De andere vijf toestellen doen hetzelfde. De straten van de stad splijten open. Drie à vier kilometer daar beneden kruipen Amerikaanse overlevende soldaten en hysterische burgers uit de puinen van ... Malmédy. Een vergissing ? ! De Amerikanen bombarderen Malmédy drie dagen na mekaar. Ruim driehonderd burgers sterven een vreselijke dood.
Sankt-Vith, voor ons, toeristen, ziet eruit als een nieuwgebouwde stad. Bij de verovering (« bevrijding ») van St; Vith, door de Amerikanen, op 9 augustus 1944, brandt de kerk af en ook het station. December: het Ardennenoffensief barst los. Het 5de Duitse Pantserleger (von Manteufel) omsingelt St. Vith. Slechts een duizendtal Amerikanen en een handvol tanks vormen de verdediging tegen ruim 10000 Duitsers met 200 tanks. De Amerikanen trekken zich terug. Alom in St. Vith branden huizen. De Duitsers herbezetten de stad. Op Kerstdag 1944 en op Tweede Kerstdag bombardeert de Amerikaanse luchtmacht Sankt Vith: 153 burgers en meer dan 1000 Duitse soldaten worden gedood. Bombenangriff! Meer dan 90 % van alle gebouwen (ruim 600) wordt verpulverd.

Een moordende repressie

Als de Duitsers in de dertiger jaren in de Belgische Oost-Kantons intensief nazipropaganda voerden, als ze in mei 1940 de Oost-Kantons terugpakten, reageerde de Belgi-sche regering niet. Ook tijdens de oorlog , naar die regio's toe, naar die bevolking toe, geen de minste signalen. Nochtans, de aanhechting en de gedwongen recrutering waren onwettig.

Na WO 2 redeneerde België: iedereen die in de Oost-Kantons met de Duitsers had samengewerkt, was een collaborateur. Het verzet verrichtte volop arrestaties. De wanorde en de willekeur waren zo groot dat de Amerikanen het Belgisch verzet, ook daar, ontwapenden en zelfs wegstuurden. Na het Ardennenoffensief volgden nieuwe en grotere golven van arrestaties. De Belgische juristen vonden echter wel dat voor de bewoners van de Oost-Kantons, op gebied van ‘repressie’, extra begrip diende betoond. Ondanks dat waren de toestanden en de cijfers hallucinant. Zeventien procent van de Duitstaligen werden opgepakt en ondervraagd. Vijf procent van de bevolking werd uiteindelijk beschuldigd en de helft daarvan veroordeeld. Tot in 1946 waren de helft van de stemgerechtigden hun burgerrechten kwijt en mochten dus geen stem uitbrengen. De geboorteacten, de huwelijken van tijdens de oorlog werden niet erkend. Bijna alle Duitstalige ambtenaren werden afgezet. De helft van de onderwijzers en leraren verloren hun baan. Verzetsmensen werden niet erkend, zelfs diegenen niet die als politieke gevangenen de strafkampen hadden overleefd. Het duurde tot de vijf-tiger jaren voor dat aan dit onrecht iets gedaan werd. Oorlogschade werd uitbetaald ... in 1962!


Neutraal-Moresnet: tot 1925 apart!

Kortweg Moresnet genoemd. In 1815, tijdens het Congres van Wenen, dat de grenzen in ons Europa wijzigde, kwamen het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden (waartoe België behoorde!) en Pruisen tot bijna slaande ruzie. Twistpunt was de zinkmijn Altenberg/ Vieille Montagne, Moresnet. Daar kon men van zinkerts bewerkbaar metaalzink maken.
Ten einde raad maakte men het dorpje Kelmis en zijn zinkmijn, een onderdeel dus van Moresnet, zelfstandig. Een dwergstaatje dus (3,44 km2), met 256 inwoners. Echter: allen daarheen! Want hogere lonen, lagere prijzen, lage belastingen, vrije toelating om drank te stoken en om douanevrij te importeren, tot 1847 zelfs geen dienstplicht.
De bevolking groeide, van 256 tot meer dan 2 500!
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
florian7



Geregistreerd op: 23-10-2012
Berichten: 1

BerichtGeplaatst: 27 Nov 2012 18:17    Onderwerp: Reageer met quote

Heel erg bedankt voor jullie reacties!
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
A. Depage



Geregistreerd op: 1-6-2008
Berichten: 2886
Woonplaats: Dendermonde, Oost-Vlaanderen (B)

BerichtGeplaatst: 27 Nov 2012 19:50    Onderwerp: Reageer met quote

Mss wat veel werk voor je paper, maar dit is echt een aanrader als boek:
Die Sauberung van Carlo Lejeune.

http://www.duitslandweb.nl/actueel/uitgelicht/2008/5/Vergeten+Belgen.html


Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Oproepen Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group